Sensatie in EttenLeur. SDO  dwingt DSE na een bloedstollende verlenging tot degradatie.! 1-2 !! We hadden er een hard hoofd in ……………………maar de bal blijft rond….. Een kwartier eerder vertrekken…geen idee waarom. Maar na bijna een uur rijden zette Fred ineens zijn bus aan de kant en kwamen er warme ballen op tafel die in de Berry’s bal competitie absoluut tot winnaars zouden zijn gekroond. Zit -banken en tafel werden tevoorschijn getoverd en binnen een kwartier had iedereen een heerlijk broodje bal met satesaus achter zijn kiezen. Wat een geweldig initiatief van Raymond met zijn maten. !

Eenmaal in EttenLeur begon de wedstrijd zoals werd verwacht met veel druk van DSE. Toch voetbalden we  ons aardig onder die druk uit en waren we zeker niet kansloos. Een hele aderlating was dat Marceline al na een half uur met een schouderblessure naar de kant moest en Paul genoodzaakt was Tanja weer naar de laatste lijn te halen. Na een gelijk opgaande eerst helft (0-0) kreeg, vlak na de hervatting, DSE zomaar een penalty na een ongelukkige handsbal. Leona keepte echter de match van haar leven en keerde de hard ingeschoten bal. Het harde hobbelige veld was er zeker ook debet aan dat er van beide kanten niet echt goed voetbal werd gespeeld. Maar strijd was er volop. Na vijfentwintig minuten werd Jennifer door de uitstekende voorstopper heel even vrijgelaten en profiteerde onze spits direct met een bal van twintig meter hoog in het net. 0-1 . Een sensatie hing in de lucht. DSE zette weer aan en amper drie minuten later was het alweer gelijk al was het doelpunt zeer dubieus vanwege een duidelijke buitenspelsituatie. 1-1. In de razend spannende slotfase redde absolute uitblinker Leona haar ploeg met fantastische reddingen tot aan de verlenging. In de tweemaal vijftien minuten extra tijd hadden wij eigenlijk het betere van het spel. Er werd voor elke meter gestreden als leeuwen. DSE gokte op lange ballen voor de pot en het was voor aanvoerder Lianne en haar manschappen alle hens aan dek. Tien minuten voor het einde ineens de bevrijdende treffer. Een harde voorzet van rechts werd door een DSE verdedigster pardoes in eigen doel gewerkt. 1-2 Zou het echt gaan lukken……. Onze supportersschare kon de spanning amper aan en schreeuwde onze ploeg naar de overwinning. Alsof er niet lang genoeg was gespeeld trok de scheidsrechter maarliefst 6 minuten blessuretijd erbij maar ook die doorstonden we met verve. Eindelijk het laatste fluitsignaal…….we vielen elkaar in de armen. DSE speelsters vielen huilend op de grond. Na vijf jaren hoofdklasse te hebben gespeeld was de ploeg uit EttenLeur nu ineens zo hard gedegradeerd. Na een zeer gezellige busreis terug hebben we  met de hele groep nog nagenoten met een pizza en een enkel wijntje

Klik hier voor foto’s van Brigitte

Klik hier ook voor foto’s van Victor ( één van die collega’s van Lianne)

bal 1

bal3

 

Geef een reactie

Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.