Na lange reizen door en naar  Noord en Zuid Amerika, Oman, Japan en Singapore gaan ook dit jaar onze sponsor Evert Jan Toonen en co-piloot Jan Buis onderweg in een nieuw avontuur . Dit keer is er wederom gekozen voor het Zuid Amrika continent waar zo’n 20 equipes aan mee zullen doen. Wij zullen proberen jullie via deze site op de hoogte te houden van alle belevenissen van onze Sponsor.  Volg de karavaan door hier te klikken voor de Car-challenge blog

De reis is gestart op 20 Oktober in Equador, rijdend langs de grens van Colombia zakt men naar Peru, Bolivia en Chili en zal de karavaan na ruime 5 weken uitkomen in Argentinie om na twee dagen uitrusten in Buenos Aires weer naar huis te vliegen.

 Update 1  19-10-2017

equador

Ja lieve familie en vrienden , even een tussendoortje als start , gisteren een vliegreis van 14 uur gehad tussenstopje om te tanken en daarna na een klein uurtje in Guayaqouil aangekomen , dit is de hoofdplaats van Equador , hotel prima   Maar ze kennen de Hollanders niet die na een lange reis aan 1 ding denken dat is bier , ze presteren het gewoon om een mager aantal flesjes bier in een teiltje met ijsblokjes de doen en daarmee probeerde ze onze dorst te lessen , wat niet lukte , maar goed na 2 biertjes en spaghetti naar bed.

Vanmorgen het zo verwachte verhaal aangehoord dat de douane niet wil mee werken om de auto’s vrij te krijgen van het havengebied , heb dit in 2008 ook meegemaakt dus verwondert het me niet , hoop alleen dat het nu geen 4 dagen gaat duren zoals toen. Vandaar vanmorgen heel vroeg op 5.30 en met summier ontbijt stonden we om half acht al voor de hekken van de douane , paspoort plus andere zaken ingeleverd en getekend. En toen met de taxi naar hotel en daar af wachten op bericht mogelijk ophalen auto , we blijven positief en hoop dat we de auto in de namiddag op kunnen halen ( mogelijk iets van geld onder het hek doorschuiven) en dan af tanken , proviand inslaan , koelkastje aan zetten in de auto en dan morgen de eerste rit doen naar Quito , verwacht een kleine rit van 485 kilometer .

 

Update 2   22-2017

Hallo allemaal , de eerste dag gaat beginnen, we rijden van Guayaqouil naar de echte hoofdstad van Equador dat isQuito , bijtijds weggegaan tanken en gaan met die auto , we rijden op met vrienden Cees en Vera , eerste stuk voornamelijk rijstvelden , huizen staan op palen , het wordt smeriger en je ziet de gieren wakend op de toppen van de bomen of er iets te halen valt , armoede neemt toe , we waren al gewaarschuwd dat de politie alert is , dus rijstijl aangepast en dat is goed gegaan.
Tussendoor geprobeerd koffie te drinken Niet gelukt , dan maar na 2 uurtjes rijden aan de heerlijke gegrilde kip , daarna hebben we een mooie tocht door natuurgebied gereden met redelijke hoogtes , afwisselend reden we boven en onder de wolken , de Evenaar nog gepasseerd , en dan nog 2 uurtjes te rijden naar ons eind bestemming , 80 km voor eindpunt staat een mede challenge met pech , durf haast niet te zeggen dat het een Toyota Landcruiser is , deze had geen vermogen meer , uiteindelijke oorzaak geen onderhoud gepleegd , we gaan voor een snelle oplossing en beginnen te slepen naar ons hotel , maar we hebben nog wat bergcolletjes te gaan , werdt zwaar werk voor mijn Toyota daar de slepende bestuurder angstig bleef remmen , hierdoor is mijn motor over belast geraakt en de turbo is ontploft , olie uit de uitlaat bied niet veel goeds , auto’s aan de kant en we zijn toch door het professionele service team naar het hotel gesleept die dan ook de nacht hebben door gewerkt om de Turbo te demonteren , en ze zijn nu op weg voor een nieuwe ( hoop dat het lukt) , dus we zijn gestrand ,maar het moet ons lukken om eind van deze dag weer op pad te gaan ( hou jullie op de hoogte ), in voorgaande reizen hebben wij veel hulp en ondersteuning gegeven , maar nu staan we zelf stil en ontvangen vele steun van het gehele carchallenge team .
Hier is het goed warm ongeveer 30 graden en we zitten op 2000 mtr hoogte , mooi en goed hotel , dus geen straf om hier te zitten .
Tot zover , wees niet ongerust daar , we hebben een Hollandse mond gesteund me een creditkaart .
Groet Evert Jan Toonen en Jan Buis

Update 3   23-10-2017

Het is hier avond , dus goedenavond lieve familie en vrienden , als het goed is komt vanavond de turbo van mijn auto binnen om 21 uur , dan is het sleutelen geblazen vannacht om morgen vroeg op tijd te vertrekken om de groep in te halen , dit gaat ons 3 dagen kosten incl grensovergang van Peru , dus we hopen woensdagavond in Trujillo weer aan te sluiten .
Ondertussen hebben we ons niet verveeld, Cees en Vera zijn bij ons gebleven tot dat we wisten wanneer een turbo binnen zou komen , en besloten met hun de stad Quito nog verder te bekijken , natuurlijk een hele mooie kathedraal bekeken foto’s gemaakt en onze schoenen laten poetsen en op het centrumplein de lunch gedaan , Cees en Vera zijn in de namiddag vertrokken omdat wachten geen zin heeft.
Vandaag zondag , dus rustig uitslapen , afspraak gemaakt met het service team om vanavond gezamenlijk te eten , en wij zijn de tijd gaan doden met een wandeling , kwamen een sportcomplex tegen met actieve sporters , Jan naar de kapper , was ook geen overbodige luxe , en nu zit ik deze mail naar jullie te sturen .
Hoop dat alles lukt , zo ja dan komende dagen geen berichten van ons omdat bereik twijfelachtig is en wij lange dagen gaan maken .
We rijden gezamenlijk met het service team , en rijden vooral veilig , vandaar 3 dagen .
Groet van Evert Jan Toonen en Jan Buis

Update 4   27-10-2017

Lieve familie en vrienden , we hebben het maandag voor elkaar gekregen om een hele grote afstand af te leggen van Quito in Equador naar Piura in Peru aan te komen , doel was om de achterstand van 3 dagen terug te brengen naar 2 dagen , was wel heel vroeg piesen en zeker een Tour van 16 uur achter het stuur.  Maar we Piepen niet , samen met het service team hebben we het geklaard   Wegen waren goed , spannende inhaal momenten gehad en rond de klok van 5 uur de grens van Peru willen passeren , niet geheel eenvoudig daar een redelijke bejaarde douane ambtenaar er achter kwam dat mijn auto eerder in Lima is geweest in 2011 ( dat klopt) maar niet uitgeklaard is naar Nederland , maar we hebben het gered , afgaande ga je zelfs Spaans spreken  , vervolgens in het donker nog 200 kilometer te gaan en aangekomen in Piura , direct aan het bier en lekker eten , volgende dag wat rustiger richting Trujillo waar we het Challenger deelnemers weer ontmoeten , zij en wij waren blij elkaar weer te zien en ja zij hebben mooie bergetappes gehad , en wij ja jammer voornamelijke woestijn uitzichten die leken op een maanlandschap die ook bevuild wordt door de plaatselijke bevolking die de woestijn zien als een vuilnisbelt , wel een goed contact gehad met  de regionale politie op een snelle motor , die mij duidelijk maakte dat 2 doorgetrokken strepen een bedoeling heeft , heb dit nooit geweten dus als dank daarvoor heeft Jan die beste man een flinke fooi gegeven en konden wij de weg weer vervolgen.

Woensdag lekker vroeg op om richting Lima te gaan   We hebben de Pan Amerika weg gereden wat inhoud dat de snelheid flink omhoogging , mooie berg valleien die onbegroeid zijn maar zo nu en dan dacht ik dat we op mars aangeland waren , echt een mooi maanlandschap, uitstapje gemaakt richting de kust naar Puerto Supe waar we een mooi vishaventje hebben bezocht , super leuk en mooi , en toen dachten we nog een klein stukje en we zitten in Lima , nou dat was wel even anders , verkeersregels kennen ze hier niet, geen enkele auto is hier schade vrij , dus wij mee doen met de automeute en waarachtig na dik 2 uur in de stad rijdend hebben we het hotel ( super mooi) gevonden , vandaag donderdag een rustdag gehad , lekker uitslapen goed ontbijt , ik heb me lekker laten masseren , en daarna zijn we de stad ingegaan , mooie chaotische stad mooie gebouwen veel muziek op pleintjes waar voornamelijke ouderen de tango dansen en echt iedereen blij is en zo aan de gezichten te zien zorgen vrij als ze dansen .Tot zover , morgen vrijdag rijden we naar Huancayo , richting het noord oosten en het zal mooi worden tussen alle bergen door , we verblijven dat zeker 5 dagen op een hoogte van 3000 meter en hoger , dus aan de pil tegen hoogte ziekte .

Update 5   31-10-2017

Hallo allemaal , verslag van zware rit en de zondag  gecombineerd , de rit gaat van Huancayo naar Uripa , ongeveer 450 kilometer met ook weer een keuze om van deze een spectaculaire en spannende rit maken , dan ga je ervoor , wij melden ons braaf aan  en hebben er geen spijt van gehad.  Nu zie je de echte valleien en afgronden die de Andes in Peru je te bieden heeft . Je snapt gewoon niet dat hier mensen kunnen wonen , hun vee uit te laten op de bergwanden en dan op hoogte van gemiddeld 3800 meter of nog hoger. Ook nu hebben we weer een diploma achterruit rijden gekregen,  je wordt er steeds handiger in, maar we moeten oppassen dat het niet roekeloos gaat gebeuren. Je zit zo met een achterwiel over het randje wat niet afgeschermd is met een vangrail. Hier doen ze het met wat wit geschilde stenen. Ook alcohol vrij blijven heeft ook z’n voordeel hierin gehad , alhoewel we nu verlangen naar een heerlijk koel biertje.
Jammer is wel dat als je een rit doet van 450 km  je nauwelijks tijd hebt om de plaatselijke bevolking te ontmoeten. Dit doorrijden is nodig om voor donker aan te komen op de eindbestemming. De mensen zien er allemaal gekleurd uit maar ook afgeleefd door harde werken op de akkers en met het verzorgen van hun vee. Ik denk dat een tandarts hier weinig te doen heeft , de meeste zijn vrij van tanden poetsen.  Ze wonen in schamele huisjes op gebouwd van lemen blokken en de bergbewoners koken en leven Buiten. Als vervoer gebruiken ze de ezel of een  paard. Wel wemelt het in het dorp van de TUK TUKJES .We zijn uiteindelijk toch in het donker aangekomen in Uripa. Het is een koud en kil hotel waar we weer getrakteerd werden op het oh zo bekende Peruaans gerecht. Maar we blijven het waarderen alleen we missen het biertje met een wijntje. Jan gaat toch even voorproeven , anders is hij vergeten hoe dat ook weer smaakt.
Zondag , het hotel waar we sliepen lag aan een plein waar ook de plaatselijke kerk staat , viel me op dat er rijen mensen voor stonden te wachten met etenswaren , waarschijnlijk om dit af te geven voor de armen onder de bevolking , dit heb ik eerder gezien in Thailand , en het was vroeg in de ochtend .We vertrekken dus ook vroeg om weer deel te nemen aan een gewaagde route , nu je aan de hoogte gewend bent geraakt zie je ook minder gevaar. Wel valt op dat vele families hun dierbare gedenken die omgekomen zijn op gevaarlijke plaatsen langs de weg. De gedenktekens worden voorzien van verse bloemen en de kapelletjes worden schoon gemaakt .Het was weer een mooie Tour waarbij we de onderkant en bovenkant van het wolkendek kon bewonderen met spectaculaire openingen in het wolkendek die een ongelofelijke diepte liet zien , adembenemend mooi .Aangekomen om 5 uur in de middag ,   Mooi en luxe hotel waar we op maandag een rustdag hebben en dinsdag een van de 10 wereld wonderen gaan zien de Machu Picchu.
En tot slot een mooi bericht van mijn Dames voetbalteam , die zondag met 6-0 hebben gewonnen en nu stijf boven aan staan in de eerste klasse , Dames super. Groet vanuit het mooie Peru.

Update 6  01-11-2017

machu pichu

Lieve familie vrienden , het is maandag rustdag en we waren er aan toe , aangekomen in een super mooi hotel in Urubamba  luxe hotel met alles erop en eraan , heerlijk gegeten en EJ zocht eerder z’n bed op en Jan ging nog even netwerken aan de bar maar volgende snel daar de meeste Challengers het voorbeeld van EJ volgde ( wat een lieverd is hij toch ), maar voor het slapen gaan het wasgoed ingeleverd bij de receptie daar wij toch angst hadden dat het vanzelf uit de koffer ging lopen , met spontane en opgetrokken neus werdt het in ontvangst genomen.
Dinsdag wel heel vroeg op 5 uur om op tijd naar het treinstation te lopen en vandaar richting Machu Picchu te gaan , daar aangekomen met de bus hoog in de bergen bij de ingang afgeleverd , waar een gids ons opwachtte . Zoals ik het heb begrepen zijn de Inca s door de Spaanse overheersing de bergen in gevlucht en daar landbouw een veeteelt hebben gehouden en vele tempels en graanschuren gebouwd. De Spaanse overheersers durfden niet echt de bergen in om hen daar te verdrijven. Het is echt een wereldwonder wat daar is gebouwd met primitieve hulpmiddelen ongelofelijk mooi en indrukwekkend. Je mag met recht zeggen dat dit als 1 van de 10 wereldwonderen is benoemd. Terugreis duurde ook 2.5 uur , maar voor donker weer in het hotel. Vanavond wederom  eten in het hotel. Het was gisteren ook goed bevallen soep vooraf en afsluiten met een goed gevulde Cesar salade dit om onze buikomvang blijvend onder controle te houden.  We zijn er echt mee bezig , maar valt niet altijd mee . Vele foto’s gemaakt..  Ik stop er mee voor vandaag , overmorgen zitten we in Bolivia dus bereik wordt spannend .

Update 7   03-11-2017

Vrienden en lieve Familie. Heel rustig gisteren gestart voor een rit van ongeveer 470 kilometer , waarvan het merendeel verhard is en slechts 60 kilometer onverhard. Eigenlijk weinig nieuws gezien maar het is bijzonder om het te zeggen het stikt hiervan de kerkhoven die op 1 november worden bezocht en onderhouden door de Familie. Het is namelijk aller heiligen hier.  Met enorme bloemstukken en versierde kruisen gaan ze hun dierbare gedenken. Verder nog iets lugubers meegemaakt. Op aanraden van de organisatie hebben we de mooie kerk in het plaatsje Lampa bezocht , heel mooi , en op advies van andere die zeiden , even doorlopen de gang door daar stond een enorme marmeren koepel met gaten erin. Wij nieuwsgierig en schrokken wat we zagen. Aan de binnenkant waren wel 40 geraamtes en schedels tegen de binnenwand aan getimmerd , met op de vloer een verlicht kruis. Daar met een naar onderbuik gevoel weggegaan , wat niet lukte , want je moest hiervoor nog entree betalen aan een schoffie van een bewaker tandeloos , Maar  gedaan en daarna onze weg vervolgd naar Puno. Mooi hotel en waarschijnlijk de laatste met WiFi. Het hotel ligt aan het hoogst bevaarbare Titicaca meer ter wereld. Wij slapen dus op 3800 meter hoogte , wat voor EJ betekende dat hij bij aankomst in bed is gedoken. Vanmorgen redelijk opgeknapt en deze mail  naar jullie gemaakt.  Het heeft alles te maken met hoogte , drank en eten werd al een lange tijd niet meer genuttigd. Toch wees gerust ik voel me goed en hou me zelf goed in de gaten . Zo meteen stappen we in de auto naar de grens van Bolivia , het zal wel weer een wachten worden  al wisten we dat vooraf .  Verder hier alles goed, we genieten van het gene wat we zien en ervaren. We hebben het gezellig met elkaar en met de mede Challengers . Lieve en vrolijke groeten uit Peru en mijn volgende mail komt dan uit Bolivia , lukt het niet met WiFi dan gebruiken we de postduiven :)

 

Update 8  04-11-2017

Lieve familie vrienden en kennissen.

Donderdag ochtend rustig naar de grens gereden om Bolivia in te komen. Normaal gesproken kan het zijn dat wel tussen de 5 tot 9 uur duren , maar ons spontane Nederlandse smoeltjes hielpen en we waren na 1.5 uur over , doorgereden naar de Boliviaanse Copabanana , dat is het vakantie gebied voor de grote stad La Paz. Ons hotel lang aan het strand , dus korte broek aan en langs de boulevard maar dan op z’n Boliviaans. Het ziet er net ontgonnen uit maar we genieten van onze papaya frisdrank , want we blijven alcohol vrij omdat we nog steeds op 3800 meter hoogte zitten , maar niet getreurd we houden het vol , maar zien wel uit naar de eindstreep dat is dan zeeniveau .In het hotel heerlijk spaghetti gegeten met vooraf een kippensoep , daarna vroeg naar bed  want morgen een lange dag , we vertrekken om 7 uur. Jan enige minuten respijt gegeven want zoals bekend is hij zeker geen ochtendmens , maar een gevierd avond/ nacht mens.
We dalen af naar het Titicaca meer om met een houtvlot een oversteek te maken , op oude gebarsten loopplanken met steunen reed ik met dicht geknepen billen het vlot op en ook nog de auto van Cees Bakken , het sturen deden ze met een polsstok en de motoraandrijving was een 10PK buitenboord motor , maar we haalden de overkant en achteruit rijden kwamen we weer op vaste wal.  Dus niet tussen wal en schip gevallen . In Bolivia verdwijnen de bergen en komen de heuvel goede geasfalteerde wegen , dus snel rijden wat ons …..de tweede bekeuring opleverde , maar dat koste slechts 6 euro. Met een glimlach dat betaald en doorgereden langs  de grote stad La Paz dat gehuld is in een smog nevel van uitlaatgassen. Verderop werdt de hoofdweg aan beide zijde versierd met het afval van de grote stad La Paz.  Het is een stinkende bende .

We rijden door naar het treinen kerkhof dat naast het plaatsje Uyuni ligt. Het verhaal, zo ik heb begrepen, is dat de Engelsen een spoorlijn hebben laten aanleggen naar de zilvermijnen van Uyuni. Na 1900 hebben ze de mijnen leeggeroofd en al het treinmateriaal laten staan. Het zijn en waren enorme stoomlocomotieven. Na bezichtiging zijn we naar ons zout hotel gegaan   Dit is opgebouwd uit zoutblokken met een soort leem,  je loopt op zout de wanden zijn van zout en als je gaat eten heb je alleen peper nodig , ik heb foto’s gemaakt , maar het is onmogelijk om dit te verzenden.
Morgen het zoutmeer over en dan komen we al aan in Chili , dan komt het vervolg .Wij groeten jullie allemaal en de volgende groet komt dan uit chili .

car challenge 1

Update 9   06-11-2017

Zaterdag zondag maandag :

Ja lieve familie en vrienden , nu maar 3 dagen aan elkaar rijgen , want het is toch wat heftiger geworden , en tijd en rust om tot een verhaal te komen valt niet mee , zeker als jullie deze mail lezen .We zijn zaterdag vertrokken met de bedoeling om het zoutmeer over te steken. Dat zoutmeer heeft de oppervlakte van België ,  maar we steken over aan de oostelijke zijde en dat is ongeveer 80 kilometer , de bedoeling is om foto’s te maken en zeker een mooie groepsfoto , en dat is gelukt.  Maar het moment daarna is iedereen dol , en vol van adrenaline , de meeste krankzinnige pirouetten worden gemaakt met de auto’s want het is ook nog redelijk glad , de ervaring is super en ongelofelijk en zo ontzettend mooi , we verlaten het zoutmeer en we komen aan Puerto Chuvica  een groot natuur gebied die we moeten doorkruisen . We komen serieuze bergen tegen van 4800 meter waar waarachtig ook nog de eeuwige sneeuw ligt , maar de paden ( je kan het geen weg meer noemen) worden slechter en we weten dat we 400 kilometer onverhard moeten afleggen om in SAN Pedro ( Chili ) te komen. We hebben het geweten !  Mul zand met daaronder de verraderlijke scherpe stenen hebben een groot deel van de Challengers stil gelegd met lekken banden , gezamenlijk hebben we het opgelost door ter plaatse de gaten in de banden dicht te pluggen en iedereen is laat op de avond aangekomen in Chili. Ook wij natuurlijk. We zagen er niet uit, leken wel gepaneerde kroketten door het zand , dus we dachten maar aan 1 ding ,  dat is koud bier wat door je keel heen stroomt en die betaald werd  door de slachtoffers die we hebben geholpen. 1 belangrijk ding hebben we niet gedaan , we hebben ons niet laten registreren en inklaren bij de grenspost in SAN Pedro ( biergedachte ) met gevolg dat wij als illegalen hebben geslapen in het hotel , maar we beloofden dat wij de volgende ochtend ( zondag ) dat gaan doen om te voorkomen dat wij het land Chili weer kunnen verlaten . Zaterdag avond hebben we heerlijk gegeten er was een spontane BBQ georganiseerd .

Zondag fris en vol goede moed naar de douane. We werden verblijd met een enorme lange wachtende toeristen die ons voor waren. Gedurfd gaan wij voor in de rij staan en doen ons voor als een stel onnozele , maar dit werd niet gepikt  door de heren douane , met als gevolg heel lang wachten en we werden onderworpen aan de meest strenge contrôle. De auto moest leeg gemaakt worden , alle koffers eruit , dan door de scanner heen , en daarna de papierwinkel in orde maken  met als  gevolg dat we half elf pas weg reden  richting Cafayate   Dat ligt in Argentinië , maar de afstand is zeker 650 kilometer waarvan 480 kilometer onverhard. We hadden al gehoord dat deze route niet zo zwaar is als de dag daarvoor , maar we hebben er toch 11 uur over gedaan om in Cafayate aan te komen. Het was een super mooie route. We konden redelijk de snelheid vasthouden en we hebben onwaarschijnlijke mooie vergezichten en bergwanden gezien , zo gevormd zijn door regen en wind , gekleurd zijn door vulkanische invloeden en grondstoffen. Wij hebben dit nog nooit zo mooi gezien. Natuurlijk  hebben we foto’s gemaakt maar de schemer viel al vroeg in en juist dat laatste stuk route was het mooist. We komen aan in het mooie hotel en we hebben eigenwijs ook nog een eigen huisje op dit mooie resort. We sluiten ons aan bij de groep die al aan het eten zijn en ja Argentinië is een vlees land , waar je heerlijke gegrilde vleessoorten kan eten , met bier en wijn hebben we de avond afgesloten , en we gaan naar bed met de gedachte morgen is het een rustdag en dat hebben we nodig .

Maandag idd rustdag. Voor het eerst ga ik mee maken dat Jan eerder onder de douche staat dan ik , dat belooft verbetering in de ochtend procedure. Een goed ontbijt , en daarna kwamen de mede Challengers vragen , hoi Evert Jan wil je even naar m’n remmen en banden kijken , daar het service team nog in Chili is. We hebben het geklaard om d eproblemen bij de verschillende auto’s mdie  op te lossen door oa  diverse remblokken vervangen , en banden gewisseld   Iedereen blij ,Toontje ging weer even douchen , en we zijn met z’n alle naar de wijngaard gegaan genaamd Bodega Piatelli , waar we natuurlijk wijn hebben geproefd ( niet uitgespuugd dat is zonde ) en daarna een heerlijke lunch gehad. Toen naar ons huisje waar ik nu deze mail aan jullie maak .

Morgen Dinsdag hebben we 540 kilometer voor de boeg waarvan verwacht 310 kilometer onverhard , maar we kunnen het hebben , we hebben genoten van de rustdag , en we gaan morgen fris van start .We komen nu echt in gebieden waar de tijd heeft stil gestaan , dus internet en WiFi verwacht ik niet , zodra er mogelijkheden zij meld ik me weer .Met spontane glimlachende smoeltjes groeten wij jullie allemaal .

PS wat heeft m’n SDO Dames team het weer fantastisch gedaan   Het zij mijn Golden Girls  !!!

Update 10  06-11-2017

Vrienden en familie , Ja we hebben weer wat meegemaakt , dinsdag in the Cafayate  tijd om te ontspannen  en nu op weg naar Fiambale ongeveer 560 kilometer rijden  en ja we hebben besloten om minder onverhard te gaan rijden. Dit om reden alles heel te houden Je wordt ook wel doorgeschud in de auto Zo nu en dan denk ik dat m’n darmen op een andere plaats zijn uitgekomen dan daar waar het hoort. Maar goed relaxte dag gehad met  mooi asfalt en samen aangekomen met Cees en Vera bij een leuk origineel restaurant waar ook de plaatselijke bevolking eten koopt, dus dat moet goed wezen. Toch kiezen we weer voor de (beef) Lomo met salade en friet. Goed klaar gemaakt en het was lekker. We drinken daarbij cola want iets anders is er niet. Als je het restaurant bekijkt je het restaurant dan waan je je terug in de eind jaren 50 met formica tafels met smalle stoeltjes. Wel daar een knoeter van een TV aan en het geluid walst door de ruimte heen. De enige aankleding zijn de gordijnen die opgehangen zijn in het jaar 1956 , maar zoals gezegd het eten was goed. We verlaten dat plaatsje en rijden door naar Fiambala.  Ontvangen door de eigenaar en we hebben een eigen huisje verrassend leuk.  Je moet het voorstellen als een huis van Center Park maar dan bouwjaar 1957 , Super leuk eigen keukentje waar iedereen aan tafel gaat zitten met wat drank en sterke verhalen , heel gezellig. D aarna voor het avondeten naar het plaatselijke restaurant en ja het kan niet anders dan we eten Lomo met hutspot en juist dat laatste is niet mijn favoriet. Het vlees heb ik nu onder m’n schoenen geplakt als schoenenzool want er was geen doorkomen aan , maar zals gezegd het was gezellig. Voor geïnteresseerden hebben we  foto’s gemaakt. De volgende ochtend kwam de eigenaar ons verblijden met koffie thee en schalen vol met mierzoete cakes en broodjes. Samen met z’n vrouw was hij trots om ons te ontvangen en slaapgelegenheid aan te bieden. Daarna beginnen we met de Tour naar Chili. We hebben zeker 200 kilometer voor de boeg om de grens te bereiken  maar helaas vlak voor de grenspost komen wij mede Challengers tegen die ons het heugelijke nieuws vertelden dat de grenspost is gesloten vanwege het vernieuwen van het wegdek. Maar komen er vast wel langs, we zijn toch ervaren 4 wheel drivers. Maar het was inderdaad en is onmogelijk , dus dan maar terug naar Fiambala waar we ook vertrokken zijn. Koortsachtig is er gewerkt door de organisatie en een alternatief gekozen om naar Villa Union te gaan Het is  een klein plaatsje langs de enige weg die hier bestaat. Ondertussen hebben we wel hele mooie bergen valleien en bergrivieren gezien met de vele wilde dieren die hier thuis horen Iin de ochtend hadden we hier woestijn gebieden vlak en saai , maar de middag maakte maakt een hoop goed..

Nu intussen aangekomen in dat  plaatsje Villa Union genieten we van het koude biertje en vanavond natuurlijk eten met een glas wijn. Morgen is het de dag van de waarheid waar vele kilometers moeten gemaakt worden. Daarnaast is natuurlijk het belangrijkste dat m’n lieve dochter Annelies dan jarig is , ik ga haar zeker bellen en hoop ook dat deze mail bij haar en in iedereen aankomt.

Lieve groeten uit het zo mooie Argentinië waar de temperatuur nu heerlijk is .

Update 11  14-11-2017

Het is zaterdagmorgen vroeg als we al om 8 uur rijden , dit heeft te maken dat wij toch voor de kustroute kiezen, maar de uitzichten zijn bijna gelijk als de vorige dag We rijden door enorme bosgebieden en we zien vele vrachtwagens vol geladen met dikke boomstammen Dit is voor de vele papierfabrieken hier, maar ook voor de woningbouw. Je kan wel stellen dat de meeste huizen zijn gebouwd van hout.

We rijden vlak langs de kust en op het vlakke gedeelte zijn veel waterpartijen ondiep die dicht begroeid zijn met een soort waterkers wawt ordt gegeten door koeien en varkens die tot hun buik door het water gaan en zich volvreten aan dat groen.

Verder beleven we weinig. Je raakt eraan gewend hoe de mensen hier leven.We stoppen nog in een plaatsje en ruiken vers gebakken brood. We kopen dat in de winkel van Sinkel , en we scoren ook nog een kop Nescafé. De winkel daarnaast dat is de echte ! Alles is daar te koop   In een donker verlichte winkel kan je alle loodgieters materialen , meubels en bedden met matras , diverse kasten , maar ook vlees en kaas kopen. Van dat laatste laten we 4 dikke plakken afsnijden en eten dat op met de warme broodjes die we daarnaast hebben gekocht.

Toch leggen we die dag ruim 620 kilometer af met meerdere onverharde gedeeltes. De meesten van onze teams hebben gekozen voor alleen asfalt , je merkt dat de vermoeidheid toeslaat .

We zijn aangekomen in Puerto Varas. Het is zondag en we hebben een rustdag. We hebben ook geen zin om iets te doen. Worden wakker en genieten van ons uitgebreid zondag ontbijt Ik weet dat m’n remblokken versleten zijn en verzamel de moed om deze toch te vervangen , en ja onze fotograaf Piet rijdt ook Toyota en zijn remblokken waren er ook aan toe. Dus deze met de zelfde snelheid vervangen. Daarna douchen en op pad naar het dorpje waar de zondagsrust duidelijk aanwezig is .

Jan Buis is wat gestrest, …z’n  creditkaart is zoek en hij heeft hem alleen in Lima gebruikt , Mijn gevoel geeft aan het kan niet gestolen zijn. Toch een glaasje gedronken en hapje gegeten in het dorp en terug naar hotel waar we van plan zijn om alles nogmaals door te zoeken voordat we de bank in gaan schakelen , Jan  bergt z’n zonnebril op in de brillenkoker , en ja waarachtig daar ligt z’n creditkaart , dus blij en opgelucht hebben we met mede Challengers nog een glas wijn gedronken waarna jawel…. vroeg naar bed want morgen de staat lange voorspelde dag met 3 oversteken met ferry’s op het programma en verwacht dat we zeker 12 uur onderweg zullen zijn .

En dat klopte. Maandag 13 november om 5 uur op en we reden al om kwart voor zes weg met een ontbijt pakket onder onze arm. We weten dat we zeker 350 kilometer moeten rijden met verwacht 100 kilometer onverhard. We rijden in convooi om gezamenlijk de boottochten te doen en wat jammer is het wordt slecht weer. Dat hebben we tot nu toe nog niet meegemaakt. De regen maakt van de paden en onverharde gedeeltes een grote modderpoel. De gaten in de weg staan vol met water wat het moeilijk maakt om de diepte ervan te beoordelen met het gevolg dat een half wiel wegduikt in de gaten. Je blijft daardoor wel wakker. De wegen en paden worden gladder. Verstandig passen we onze snelheid aan en voorkomen daarmee schade en lekke banden .

We komen om half zeven aan in La Junta. Een leuk en gemoedelijk hotel en eten heerlijke goed gegaarde riblappen net aardappelpuree en sla en als toe dikke dril pudding .

Tot zover , voor morgen is al bekend dat er vele weg opbrekingen zijn. Dat wordt dus èèn richtingverkeer en lang wachten want inhalen en rijden met tegemoet komend verkeer is onmogelijk .

car challenge 2

Update 12  15-11-2017

Poort van Patagonie

Familie en lieve vrienden , het gebied waar we doorheen zijn bereden heet  Carretera Austral , en we rijden nu de poort in van het wel  bekende Patagonië in , bekend bij veel Nederlanders als wandelgebied en natuurlijke ijsgletsjers die door velen hier wordt  bezocht .

Vandaag dinsdag 14 November , we wisten het als , er is een bergwand naar beneden gestort en juist op de enige weg die ons naar Patagonië moet  brengen , andere mogelijkheden zijn er niet , maar de oplossing was al gevonden.  Met een  vaarpontje waar 5 auto’s opkunnen werden we  verderop gebracht en konden we de weg vervolgen , we waren vertrokken van La Junta naar Puerto Guadal en dat is ongeveer 560 kilometer rijden met natuurlijk het avontuurlijke onverharde gedeelte van 230 kilometer , we rijden stevig door , en vooral het onverharde gedeelte rijden we zo snel dat onze wangen trillen en ons gebit los gaat laten vanwaar het vast moet zitten .

We rijden de poort van Patagonië in , en we zijn verbaast hoe mooi dat is , het is onbeschrijfelijk mooi, stel je voor je ziet de besneeuwde bergtoppen de hoog gelegen meren met snellopende rivieren aqua blauwgekleurd , de vele boomkleuren  met mooie valleien , onbeschrijfelijk mooi , en waarschijnlijk nog niet verteld dat het hier midden voorjaar is .

We komen rond 6 uur in de middag aan in Puerto Guadal aan en verblijven in een Lodge gebied waar ieder ook een eigen huisje heeft. Met openhaard , het is hier koud , dus warme trui lange broek aan , en laat die haard maar loeien , eten doen we gezamenlijk en iedereen zat te loeren op telefoon en iPad , maar hier is geen bereik , dus ook geen WiFi , dat was lachen natuurlijk , we kunnen toch ook zonder dat ??????

Het was mooi basic hier .

Durf het haast niet meer te melden , maar de volgende ochtend weer om 5 uur op , om de Tour naar El  Calafate 745 kilometer te halen , ook gedribbeld door het onverharde gedeelte , maar vroeg op heeft ook z’n voordeel , geen stagnatie en met vlot rijden waren we al om 4 uur in de middag in El Calafate .

We gaan morgen met een boot rondom de ijs gletsjers varen , dit was eigenlijk ook mijn doel geweest in 2011 om dit te bekijken , maar door auto pech en vermoeidheid hebben we dat niet gehaald met de eerdere  Carchallenge Tour .

Update 13  17-11-2017

Vrienden en lieve familie , donderdag 16 November was het rustdag voor ons in El Calafate , dat is in het zuiden van Argentinië vlak tegen de grens van Chili. Op ons gemak opgestaan en uitgebreid van het ontbijt genoten. Natuurlijk willen wij die mooie ijsgletsjers bewonderen. Die liggen  70 kilometer vanaf El Calafate in een natuurpark dat behoort tot het werelderfgoed van Unesco ( dat heb ik niet van me zelf maar gelezen ). We werden opgewacht in het park bij een flinke boot die ons vlakbij de gletsjer bracht , heel bijzonder dat vele gekraak en bijzondere geluiden. Je schrikt als er een een gedeelte van de ijsberg is het water dondert met een gevolg dat er een enorme waterverplaatsing komt ( lijkt wel op een tsunami golf ). De boot ging flink tekeer maar het was veilig. De vraag is natuurlijk wanneer zal die gletsjer ophouden. Bij navraag begrepen dat deze gletsjer vanuit de zijde van Chili wordt aangevuld met ijs en dan tussen 2 bergen ingedrukt op Argentijns gebied. Daar breekt dan steeds een stuk ijsberg af ……. heel bijzonder en een vreemde natuur verschijnsel .

Na bezichtiging de stad in. Daar wat souvenirs winkeltjes bezocht, maar helaas thuisfront niets iets zinnigs gevonden.  Wel een heel mooi restaurant waar op de echte Argentijnse vlees wordt gegrild. De lamsbouten staan in een boog om het houtvuur heen en worden zo smakelijk gegrild. We gaan dus daar maar vanavond eten. Staan wij daar natuurlijk in de avond echter was het was bommie vol. Nou hebben wij voor hetere vuren gestaan en dus braaf gewacht totdat er een tafeltje vrij kwam en uiteindelijk heerlijk gegeten .

De volgende dag vrijdag 17 november hebben we al vroeg besloten dat dit een dag gaat worden om kilometers te maken. We verlaten El Calafate en we gaan richting het noorden naar Los Antiguos , ja ongeveer 760 kilometer. Dat moet lukken ,maar we houden vandaag ook een balansdag.   Dit na aanleiding van het heerlijke eten van gisteravond. We hebben  deze dag flink doorgereden en onze magen gevuld met water en kleine onsmakelijke koekjes. Verder was het wat saai , hier en daar een groep wilde lama s en paarden , vlakke valleien en zo nu en dan mooie gekleurde bergwanden .

Morgen gaan we richting Bariloche , dat is waar onze koning zijn Maxima vandaan heeft “gehaald”. In ieder geval ze is daar geboren en wij zijn natuurlijk benieuwd of Willem daar z’n sporen heeft achtergelaten. We gaan in ieder geval wel bij de broer van Maxima lunchen. Hij heeft daar een bistro genaamd Bistro Tinto in La Angostura aan het Huapi meer .

Ik ga m’n best doen om zo veel mogelijk te weten te komen , en als jullie het willen , dan  vertel ik dit in mijn volgende verslag , dus afwachten maar .

 

Update 14  19-11-2017

Familie en vrienden , het is zaterdag 18 november , en de eindstreep is in zicht.  Zowel voor ons als onze familie merken wee dat ze ons missen en wij hun natuurlijk ook , maar we zetten nog even door en maken de laatste kilometers naar Buenos Aires af.

Zaterdag vroeg vertrokken we van Los Antiguos naar Bariloche. We kiezen voor geasfalteerde wegen , en wij niet alleen de meeste kiezen hiervoor omdat we weten dat de afstand toch 870 kilometer is. Het eerste gedeelte is goed en de kilometers vliegen onder onze wielen door. Halverwege wordt het anders.   We komen vele wegopbrekingen tegen en herstellingen aan het asfalt.  De gaten in de weg worden echt serieus , dus het is oppassen. Dat eerste gedeelte is ook saai . Een heuvelachtig woestijn gezicht met hier en daar wat grasplukken. Verder naar Bariloche wordt het mooi. Mooi begroeide bergwanden, de bloemen en vooral de brem staat volledig in bloei en we komen aan bij het mooie Huapi meer waar ook ons hotel aan gelegen is. Geen straf om hier te  mogen verblijven. Het uitzicht is prachtig en we genieten met een glas wijn in de hand. Ondertussen denken we aan morgen als we het restaurant van de broer van onze koningin Maxima gaan aandoen voor een lunch daar. Nou er was uiteindelijk absoluut geen Koninklijke spoor te vinden daar. Het bedienend personeel reageert lauw  als we vertellen dat wij uit Nederland komen en blij zijn dat Maxima onze koningin is. Dus wij hebben het Wilhelmus niet gezongen , maar wel lekker daar gegeten en daarna richting hotel gegaan .

De rit van vandaag was kort slechts 100 kilometer , we slapen in het Plaatsje Villa La Angostura en we maken ons op voor de dag van morgen , dan moeten we dik 980 kilometer rijden om in Santa Rosa aan te komen en de dag daarna komen we aan in Buenos Aires het eindpunt , en hoe dat verloopt  vertellen we jullie dan overmorgen .

Update 15 22.11.2017

Ja hoe moet je een reis beëindigen , zeker als je al zo lang samen een reis met andere hebt gedeeld en mee gemaakt , maar ook dat je eigen thuisfront gaat missen. Het is gewoon weer een echte Challenger geweest. Heel veel gezien , heel veel meegemaakt , zeker geen riante rustvakantie geweest , wel veilig en zonder brokken aangekomen in Buenos Aires .

Even terug naar maandag 20 november , dit wordt de langste rit die op het progamma stond en wel 998 kilometer voor de boeg , met natuurlijk wat onverhard , maar goed, je weet het, dus met enig morren van Jan heel vroeg opgestaan. We hadden nog wat fruit liggen dus dit met water weggespoeld en dat was dan het ontbijt. Helemaal niet erg we hebben nog wat reserve in onze maag. Flink doorgereden samen met Cees en Vera die wat problemen hebben met hun accu die we gelukkig konden verwisselen 450 kilometer verderop. We kwamen er achter dat juist deze maandag een nationale feestdag is en alle auto bedrijven dicht zijn , maar we vonden het bij een grote supermarkt die warempel accu’s verkocht. Vlak voor het eindpunt hebben we nog een team kunnen helpen die diesel heeft getankt ipv benzine. Er was sprake van dat dit expres was gedaan om dit team op kosten te jagen. Maar toen wij met z’n allen daar aankwamen  hadden wij de overmacht en moest het station snel de herstelling daarvan in orde maken en dan wel zonder kosten .

Snel met z’n allen daarna naar Santa Rosa waar voor die dag het eindpunt was , daar nog Wel gegeten maar vrij snel moe naar bed , volgende dag de finale naar het eindpunt , en dat is Buenos Aires ongeveer 650 kilometer vlakke weg , licht heuvelachtig , en enorm veel veeteelt en akkerbouw , enorm veel kuddes koeien en stieren die genieten van het malse gras , de weilanden zijn wat ondergelopen en groener kan het gras niet wezen , ook de fruittelers zien we weer terug in dit vlakke gebied .

Het wordt nu hier weer warmer. Wee hadden de kou al beproeft in het zuiden , en we zijn blij dat we in het mooie Faena hotel zijn aangekomen , Morgen alles rangschikken wat mee moet in de auto of vliegtuig. Dan de stad in om te genieten van het Argentijns temperament met dans en muziek , en daarna is het genoeg geweest en denken dan. Home sweet Home .

Lieve familie en vrienden , dit was het dan , mochten jullie nog foto’s willen zien Jan heeft z’n telefoon vol geschoten en mijn camera is overspannen geworden , maar we kunnen altijd iets bedenken om met aan de hand van de foto’s wat meer over deze reis te vertellen .

Klein fotootje van ons meegestuurd groeten wij jullie allemaal met veel liefs uit Argentinië .

Groet EvertJan Toonen en Jan Buis

IMG_1190

 

Ook is de rit te volgen via berichten op Facebook

Overzicht eerdere ralleys

Toonen reis1